Hobby ban

Geinspireerd door verwoede opruimpogingen, mijn te volle hobby kast/kist/doos/mand (ik heb er inderdaad meerdere) en dit artikel van Frugalwoods besloot ik om eens een hobby ban in te stellen. Oh, en als een bonus luisterde ik vandaag naar deze podcast, over jawel, een shopping ban.

Wat houdt dat in? Dat ik eindelijk al mijn projecten die ik hier los heb liggen (een gehaakte sjaal, prayer flags die ik nog moet borduren, etc. etc.) af ga maken. Dat ik geen geld meer mag uitgeven aan nieuwe spullen voordat alles (en dat is nogal een grote hoop) af is. Enige uitzondering: materialen aanschaffen als ik bezig ben om een project af te maken. Denk aan: een ritsje hier om een tas af te maken, of een aantal spijkertjes om een ander project af te maken.

Ik ben in ieder geval vandaag goed begonnen door een aantal patches op mijn kampvuurdeken te naaien en weer verder bezig te zijn met een sjaal die ik aan het haken ben.

Wat ik de laatste tijd trouwens opmerk is dat ik de afgelopen maand nog helemaal niets heb gekocht. Natuurlijk, ik ben een keertje naar de pub geweest om een rugby wedstrijd te kijken, maar helemaal niets nieuws is er in mijn kamer gekomen.

En waarom zou dat eigenlijk moeten? Ik ben juist bezig om alles te downsizen! Toen mijn dietiste voorstelde om kleinere containers te halen bij de A.ction, bekeek ik het en besloot ik dat mijn ietwat grotere containers ook voldoende zouden werken.

Hebben jullie een soortgelijke ban?

Werken met contant geld

December was een bizarre maand waar ik maar bleef uitgeven (ik heb in Januari hard gewerkt om de schade in te halen) en ik besefte dat het komt omdat ik telkens pin.

Dus besloot ik om in het nieuwe jaar met contant geld te werken in een aantal categorieën. De vaste lasten en sommige contributies (bijvoorbeeld collegegeld en de contributie van de rugbyclub) worden automatisch afgeschreven). Ook een aantal posten die ik onder controle heb (benzine) blijf ik met een pinpas werken. De categorieën waar ik wel vaak (of eigenlijk altijd) te veel uitgeef zijn bijvoorbeeld de boodschappen en mijn vrij te besteden ‘zakgeld’.

Na ongeveer anderhalve maand kan ik nu zeggen dat het mij eigenlijk prima bevalt. Elke maand pin ik een vast bedrag. Die verdeel ik over een aantal enveloppen en op elk moment kan ik zien of ik genoeg geld heb voor boodschappen, een bepaald evenement oid.

In januari ging dus op geen enkel vlak over mijn budget. Erg fijn. 🙂 Maar goed, laten we eerlijk zijn, het is, als ik financieel onafhankelijk wil zijn, dan is minder geld uitgeven sowieso goed.

Wat ik trouwens wel jammer vind, is dat ik er vandaag (bij het bekijken van mijn rekeningoverzicht) dat mijn bank plots stortingskosten berekend. Tja, dan wordt het minder interessant om geld te storten. Wat dat betreft is het misschien handiger om het contant geld ‘op te maken’ in een supermarkt tijdens de wekelijkse boodschappen.

Hoe gaan jullie om met geld? Pinnen jullie alles, betaal je contant of een mengvorm?

Inventaris

Niet zo lang geleden (kerst 2016) vloog het huis van een vriend van mij in de fik. Niet zo leuk, maar gelukkig raakte niemand gewond. Wat wel rot was, is dat ze een gigantische inventarislijst moesten inleveren zo snel na de brand.

En dat zette mij aan het denken. Wat als het mij zo overkomen? Wat als mijn studentenflat in de fik zou vliegen? Op zich een niet onrealistisch scenario. Daarnaast wilde ik ook kijken wat de waarde van mijn bezittingen zijn. Als in: wat ik kwijt zou zijn om alles te moeten vervangen.

Daarnaast is het een mooie gelegenheid om nog een beetje hier en daar mijn spullen te ‘editen’; de overbodige dingen eruit pikken en die te doneren aan het goede doel, een little free library of de vuilnisbak. Als ik later verhuis van mijn studentenkamer naar een eigen huis, is het natuurlijk ook fijn dat ik minder spullen heb.

Natuurlijk zijn er ook altijd nog sentimentele items die nooit vervangen kunnen worden (en de externe harde schijf die net voordat ik een backup plan gemaakt had, de ziel gaf – AARGH!) – maar als die verloren gaan ben ik er zeker van dat ik ook nieuwe herinneringen kan maken zonder de items.

Doel van de inventaris is ook om te kijken hoe ik het meeste papier gedigitaliseerd kan worden, hoe mijn belangrijkste administratie gebackupt kan worden en mijn foto’s veilig in de cloud kunnen worden opgeslagen.

In principe ben ik niet echt gehecht aan bepaalde items. Enfin, ik begon gisteravond met de kleding. Mijn strategie is om a la Kondo dor mijn bezittingen te werken. Ik schreef netjes op wat ik bezat, wat ik een ideale garderobe zou vinden en viste en passant nog een onesie en en kapot shirt uit dat ik niet meer droeg. Ik blijk bijzonder veel sportkleding en tassen te bezitten. Daarnaast bleek ook dat ik voor zo’n rond de 4040 euro aan kleding bezat.

Althans, het is het bedrag dat ik uit zou geven als ik mijn ideale garderobe nu moet samenstellen. Ik heb nu meer veel kleding dan ideaal, dat ik net zou vervangen, maar ik besloot om die kleding af te dragen en niet meer te vervangen.

Next up: de boeken. En twee bijna compleet lege weken om door al mijn spullen heen te gaan. 😀

Snel verdiend!

Ik heb een fotocamera (gewoon een kleintje, geen dure spiegelreflexcamera) die al een tijdje lag te verstoffen op de plank omdat het geheugenkaartje er verkeerd inzat.

Oke, oke, niet een van mijn slimste momenten.

Afgelopen maandag was ik het zat en besloot ik om voorzichtig (via mail) te informeren hoeveel het zou kosten om dit te laten repareren bij de plaatselijke repairwinkel. Ik kreeg de offerte terug, dat men minimaal 40 euro onderzoekskosten zou rekenen en bij een kleine reparatie tot 85 euro gaan, voordat ze je bellen of het oke is om het te maken voor die prijs.

Ik schrok mij kapot. Ik had hoogstens een tientje, misschien twintig euro verwacht om het geheugenkaartje eruit te halen.

Dus besloot ik om te googelen of ik het misschien zelf kon doen, en of hierdoor niet mijn geheugenkaartje al verwoest was. Na vijf minuutjes zoeken, een set tweezers en een zeer behulpbare buurman/ganggenoot met meer kracht in zijn handen later, was het geheugenkaartje eruit (onbeschadigd) en kon ik de batterij opladen om het te testen.

Eind goed, al goed. Voor noppes. Weer mooi geld uitgespaard. Lang leve het internet waar alles op staat. 🙂

London – de schade

Afgelopen week ben ik naar London geweest. Het was echt heerlijk om er een paar daagjes tussenuit te gaan en spannend omdat het mijn eerste soloreis was.

Op de eerste dag maakte ik een tussenstop in Brussel. Ik wilde heel graag de grote markt bezoeken, manneke pis zien en jeanneke pis vinden (gelukt!). Daarna reisde ik door naar London, checkte in bij mijn hostel (Clink78, aanrader als je een budgetoptie zoekt!). Ik shopte ’s avonds ook wat – wat wat minder was door het groot aantal blaren die ik als souvenir meenam uit Brussel. 😉

De tweede dag ging ik naar het British Museum. Ik bezocht onder andere de tentoonstelling over de europese geschiedenis, zag mummies en de Rosetta steen. Ook heb ik een pub bezocht. De derde dag ging ik sightseeing met een gratis gids (een fooi werd verwacht) van Sandeman’s tour en heb ik zelf nog naar de Tower, Tower bridge en St. Paul’s cathedral gereisd.

De vierde dag reisde ik terug. Ik ontbeet relaxt, checkte uit en ging daarna naar het station. Helaas pindakaas ging de terugreis wat minder, met drie-en-half uur durende vertraging omdat de thalys voor ons in de fik stond. Ach ja. Ik had een boek gekocht in het brits museum die ik toen las – ik kwam mijn tijd wel goed door. Ook het treinpersoneel was fantastisch.

Zeer waarschijnlijk ga  ik toch niet de volgende keer met de eurostar? Waarom? Omdat ik met een 6,5 (eigenlijk 7) uur durende reis best wel lang vind, ik zeer afhankelijk ben of het treinverkeer wel of niet vertraging heeft (half uurtje is prima, maar 3,5 uur?) en ik de klantenservice ruk vind. Van een vergoeding werd er niets over gezegd, mensen moesten het na Brussel-zuid maar zelf uitzoeken – het is goed zo.

Neemt niet weg dat ik wel veel plezier heb gehad in London en vele lessen over mezelf heb geleerd in die paar dagen. Alleen op reis gaan laat echt zien voor wat voor hout je bent gesneden.

Wat heb ik in totaal uitgegeven?
– 118,00 euro voor de trein
– 8,99 euro voor de boekingskosten van het hotel
– 19,15 euro voor het eten in Brussel en in de trein (heen en terug!)
– 170 pond (217,46 euro) voor de rest (hostel overnachting a la 44 euro, souvernirs die daarvan de helft uitmaken, een keertje uit eten en blarenpleisters).

Toch mooi onder de 500,- euro gebleven! Ik ben trots, en dit smaakt naar meer. Dat gezegd hebbende, de volgende keer ga ik met het vliegtuig, of per boot en auto.

Stemmen met je portomonee

Ik stem elke dag. Met mijn portomonee. Ik stem in maart ook voor de tweede kamer, maar ik vind zelf dat het stemmen met mijn portomonee toch wat effectiever is.

Zo is volgens Wakker Dier de vleesconsumptie gedaald en zijn er verschillende andere dingen gebeurd zoals het uitsterven van de plofkip. Waarom? Omdat de consumenten dat willen en bijvoorbeeld een meatless monday hielden of zelfs compleet veganist werden.

Want uiteindelijk leven wij in een kapitalistische maatschappij en wordt iets alleen gedaan als er geld aan wordt uitgegeven door de gemiddelde consument. Achter de grote politiek huist een nog grotere lobby die veel geld in de politiek pompt zodat de mensen achter de lobby hun zin krijgen en bepaalde wetten wel of juist niet worden doorgevoerd.

Daarom vind ik het ook belangrijk om hier bij de lokale middenstand te kopen. Natuurlijk kan ik snel naar de A.ction voor een slotje – maar er is hier ook een lokale ijzerwinkel waar ik het kan halen. Of, als ik iets hier niet kan vinden, maar wel online, dan koop ik het graag bij een onafhankelijke, kleine webwinkel, in plaats van een of andere grote keten.

Natuurlijk is dit geen vrijbrief om zomaar veel geld uit te geven – maar wel om eens goed na te denken aan wie je je zuurverdiende geld gunt: je lokale ondernemer of een groot bedrijf die je overal wel kan vinden?

Hoe geef jij je geld uit? Stem jij met je portomonee?

Spaarpotjes

Was ik jullie nog vergeten om een fijn kerstfeest te wensen… Nou, nou, wat slecht van mij. 😛 Om dit goed te maken, een lange post dit keer. Omdat ik het vorige week over mijn doelen voor 2017 heb en daar sparen toch wel een groot gedeelte van inneem, wil ik graag vandaag vertellen welke potjes ik allemaal heb om mee te sparen.

Natuurlijk begin ik eerst met de belangrijkste pot: de buffer. Deze buffer is verdeeld over maar liefst drie rekeningen: de lopende rekening, een spaarrekening gekoppeld aan de lopende rekening bij dezelfde bank, en een spaarrekening bij een andere bank. Waarom heb ik daarvoor gekozen?

Allereerst leek het mij fijn om een kleine buffer van 200,- euro aan te houden voor als ik iets vergeet, zoals een of andere contributie die ik betaal (dat gebeurd nu nog net iets te vaak) en dat ik zeker weet dat als ik geld echt nodig heb en dit met een bankpas altijd kan betalen. Daarnaast heb ik een spaarrekening bij dezelfde bank met een bedroevend slecht rentepercentage, als kleine buffer. Daar staat maximaal 1000,- euro op. Voor de grotere calamiteiten die ik niet met 200,- euro zou kunnen oplossen. De rest van mijn spaargeld gaat naar de bank met het rode eekhoorntje. Daar is de rente ietwat hoger, maar nog belangrijker: ik voel me prettiger bij een bank die zich inzet voor een duurzamere wereld. Om diezelfde reden zit ik te denken om naast BND ook bij die bank een beleggingsrekening te openen, maar dat is denk ik iets voor de toekomst.

Afijn, verder naar de spaarpotjes. Naast het potje van de buffer, spaar ik ook jaarlijks voor de APK. Ik heb hier een limiet van 500,- euro opgezet, want als het hoger wordt dan dat, dan moet ik mezelf eens goed achter de oren gaan krabben of deze auto die ik nu rij (oud en proud 😉 ) dit wel waard is. Zo heb ik ook mijn allereerste auto vervangen omdat het repareren te duur werd (1000,- of hoger). Spoiler alert: nummer twee werd onherstelbaar gekust door een vangrail en een vrachtwagen, dus inmiddels zit ik aan auto nummer drie. 2015 was in dat opzicht een duur jaar qua auto’s geweest.

Voor de buffer en de APK pot hanteer ik voor beiden een verdeelsleutel van 0,3. Dat betekend dat voor elke euro die ik spaar, ik er 30 cent in de APK pot en 30 cent in de buffer stop. Hiernaast heb ik nog twee korte termijn doelen die elk 20 cent van die euro krijgen. Het eerste is het potje voor de reizen die ik met de rugby maak: de trip (met slogan: “what happens on trip, stays on trip“, je begrijpt dat wel 😉 )  waar we in feite naar een club of toernooi gaan en daar lekker gaan ballen. En bier drinken. Zo ver wat ik daarover mag vertellen. Naast de trip betaal ik daar ook Ameland van. Daar wordt elk jaar een rugbytoernooi gehouden op het zand. Dit jaar hoop ik als scheidsrechter te gaan wat de kosten gaan drukken. Mocht dat niet zo zijn, dan moet ik dat doel verhogen met 100,- euro tot 500,- euro of ga ik nog eens nadenken of ik het zo leuk vind of liever thuis blijf.

Als laatste heb ik een variabel doel. Op dit moment wil ik 450,- euro sparen voor een grote set kwaliteits-bh’s. Dat is een bedrag om van je stoel te vallen. Helaas is de waarheid dat ik nogal rijk bevoordeeld ben op dat gebied en ik mijn 2 sportbh’s en 2 bh’s toch wel wil gaan vervangen omdat deze verslijten en ik daarnaast ook niet zeker ben of deze goed zijn aangemeten destijds. Ik hoop voor dat geld eigenlijk in totaal een net aantal te hebben waardoor ik ook goed voor de bh’s kan zorgen (niet dezelfde bh de dag erna aantrekken, etc, etc.) Eigenlijk hoop ik ook stiekem dat ik zwaar onder de 450,- euro blijf zodat ik de rest aan een volgend doel (de restauratie van een oude geliefde stoel en teddybeer) kan spenderen of het naar de buffer kan overmaken.

Leuk he, al die potjes? En toch zou ik het liefste er nog twee of drie aan toevoegen:

  1. De zorgpremie pot. Om de jaarlijkse zorgpremie in een keer te betalen. En het eigen risico, mocht dat nodig zijn.
  2. De jaarlijkse contributies pot. Om te sparen voor als de verenigingen weer komen bedelen om geld, of zodat ik kan contributies in een keer kan voldoen. Dat gezegd hebbende, ik ben nog niet helemaal overtuigd van het nut van deze pot. Wat is wijsheid?
  3. Als laatste: mijn ik-wil-rentenieren-op-spaargeld-pot. Of de f***-het-systeem-pot. Doel: minimaal 550.000,- euro. Lekker ambitieus. Misschien motiveert het mij om vaker geld te storten, of juist totaal niet. In ieder geval, leuk om over te dromen.

Hebben jullie ook zo’n uitgebreid spaarplan of juist meer potjes? Wat vinden jullie van mijn plan? Ambitieus of juist verstandig?