WC bonnen

Je kent ze vast wel. Die bonnen die je krijgt als je bij een tankstation naar de wc gaat. Je stopt 50 cent in een automaat, bonnetje komt eruit en je kan naar de wc. Ik vond het altijd zo’n toffe uitvinding: de wc’s zijn altijd schoon en oh ja… korting op een aankoop!

Ik kwam voor het eerst in aanraking met het systeem in Duitsland ongeveer 10 jaar geleden, toen ik nog op vakantie ging met mijn ouders. Eerst belandden de bonnetjes ongebruikt in de bekerhouder van onze auto.

Later, tijdens dezelfde reis kwamen we erachter dat we de bonnen konden inleveren voor korting en mochten we bij elke stop iets lekkers uitzoeken.

En dit is natuurlijk een fijn systeem voor het tankstation. Men krijgt meer omzet en men gaat niet voor nop naar de wc – die ze natuurlijk ook moeten schoon houden.

Tijdens een recente trip naar Ameland (of liever, de terugreis) maakte ik dankbaar gebruik van het systeem. Bonnetje hier – snack gekocht daar… We deden een paar tankstations aan dus het tikte wel aan. Maar ik was doodmoe na dat weekend – dus ik vond het allemaal wel prima.

Het besef kwam de week erna. Ik reed naar huis, na een leuk dagje ergens (waar weet ik niet meer precies). Ik kon of doorrijden naar huis, of stoppen bij het laatste tankstation, ongeveer een half uurtje voor ik thuis zou komen. Ik betaalde voor een wc-bezoekje, gebruikte de coupon om een klein zakje chips te halen – en pas toen ik terug in de auto zat, kwam het besef dat ik gewoon geld had uitgegeven terwijl dat helemaal niet hoefde. Ten eerste kon ik gewoon doorrijden en ik kon gewoon alleen naar de wc gaan en niet dat zakje chips kopen.

Moraal van het verhaal? Niet maar zomaar stoppen bij een tankstation als ik bijna thuis ben en niet meer iets extra’s kopen als het niet nodig is (maar mocht ik nog eerst moeten tanken, dan ga ik dit systeem natuurlijk wel gebruiken!).

Heb jij ook zulke realisaties gehad de laatste tijd? Wat kocht je ook altijd uit automatisme maar realiseerde je dat het onnodig was?

Advertenties

Terugblik Mei & plannen Juni

Ik ❤ samenvattingen en ik ❤ reflecteren. Dus ik dacht: waarom doe ik dit niet ook voor mijn financieën.
Over budget
In mei heb ik in twee categorieën echt te veel uitgegeven: boodschappen en zakgeld. Twee mini-vakanties later (Ibiza en een festival in het laatste weekend van Mei) hebben ervoor gezorgd dat ik toch te veel heb uitgegeven. Uiteindelijk heb ik 200,- euro niet uitgegeven en gespaard. Nou ja, heb in ieder geval niet meer uitgegeven dat binnen kwam. Wel is het een leermomentjes. Ik twijfel of ik mijn zakgeld categorie (waar ook cadeautjes, kleding etc. onder vallen) verhoog met 50,- euro, daar aan wen, en dan weer terug omlaag schroef. Op dit moment is mijn persoonlijk zakgeld 100,- euro.

Aankopen plannen
Iets waar ik minder enthousiast over ben (of in ieder geval, nog niet helemaal tevreden) is dat ik een aantal aankopen heb gepland voor Juni (eentje van 20,-; eentje van 30,- en eentje van onder de 10,- euro). Dat is al 60,- euro! Daarnaast kan ik nog zo’n 30 a 40,- euro verwachten aan medicijnen nog bijrekenen. Jippie. Dag zakgeld. 😦 Het nodigt in ieder geval wel uit voor een zûnig maandje.

Aankopen plannen (2)
Ik ben van plan om te kijken of dit geplan mij bevalt. Natuurlijk doemen er een aantal kosten hier en daar onverwacht op, maar door zoveel mogelijk in te plannen (cadeautjes, lidmaatschappen etc.) wil ik impuls-aankopen verminderen. Lees: ik hou nu een lijst bij met dingen die ik wil hebben, plus de datum van de initiele drang om het te kopen. Dan kan ik kiezen of ik het voor de volgende maand inplan. Verhips, dat heet budgetteren. 😉 Ook hou ik een lijst bij met mijn eigen kosten die maandelijks of jaarlijkst (en in welke maand) worden afgeschreven. Zo wordt mijn budget nog beter!

Goede doelen
Ik leef iets onder het minimum loon. Daar moet ik van alles en nog wat van betalen (auto, collegegeld, verzekeringen). Een lange tijd heb ik gedacht dat geven aan goede doelen zonde van mijn geld was (#strijkstok), maar nu ben ik lid van een jongerenafdeling van een politieke partij en van stichting waarvan ik vind dat ze aan ludieke en doeltreffende acties doen en (naar mijn weten 100% op vrijwilligers draait). Jippie!

Zorgkosten
Ik besefte me trouwens dat ik nog twee rekeningen heb liggen die ik kan indienen bij mijn zorgverzekeraar. Dat zijn consulten die misschien vergoed worden. Dit zou geld kunnen opleveren. Ik heb gelijk een reminder gezet om het deze week te doen.

Telefoon
Ik heb een mobiel en ik ben ergens in januari geswitched van provider. Oude provider bleef maar geld afschrijven. Heel fout heb ik aangenomen dat mijn nieuwe provider het zou opzeggen (was een reclame-belofte). Dit ging niet goed en ik had niet eerder aan de bel getrokken. Duur leermomentje.

Spaarpotjes
Ik heb voor juni wat gerommeld met mijn spaarpotjes. Zo laat mijn huidge garderobe het nu al een beetje afweten – mijn kleding wordt te groot. Yay! Ik heb hier 1000,- euro voor begroot, wat veel lijkt (en is). De reden waarom ik zo’n groot bedrag hiervoor heb gebudgetteerd, is omdat ik graag overbudgetteer op spaardoelen en ik als het lager uitvalt de rest op mijn spaarrekening kan laten staan. Daarnaast wil ik nu gaan investeren in quality products. Het hoeft geen merkkleding te zijn, maar het is tof als het niet na een jaar alweer vervangen moet worden.

Declaraties
Ik klus wat bij voor een paar euro in de maand. Die mag ik telkens in de maand daarna declareren. Dat heb ik al een paar maanden niet gedaan. Ook hier nog een aandachtspuntje. Dat is zo simpel als een paar klikken in een bepaald systeem en een mail verzenden. Ook heb ik nog wat liggen dat ik op fb heb verkocht. De koper vroeg het rond de 24ste te betalen. Ben ik al twee maanden vergeten. Oeps. Ik heb er nu een reminder voor gezet.

Zo te zien heb ik veel gedaan in Mei en nog veel te doen in Juni. Ik heb er zin in. 🙂

Over Ibiza, internetstilte en een betalingsaanmaning

Juist. Een aanmaning. Laat ik daar maar eens mee beginnen. Afgelopen vrijdag kreeg ik een mailtje dat ik een betalingsachterstand voor mijn huur had en of ik aub zo snel mogelijk het geld kon overmaken. Ik schrok ontzettend. Ik had toch immers altijd mijn huur automatisch laten afschrijven? En hoe zou ik dit fiasco met het budget van mei oplossen?

Ik zat dus even in de stress, tot het verlossende mailtje kwam. Verkeerde mail, technisch foutje. Pfff. Zat ik dus daarover in de rats.

Nou ja, het is een leuk onderwerp voor een blogje. Eentje waarvan de laatste tijd vrij weinig zijn verschenen. Dat vond ik een beetje jammer, maar ondertussen is er een heleboel gebeurd (weer begonnen met mijn scripte, het volgen van een vak). Ach ja, het gaat zoals het gaat.

Afgelopen maandag las ik trouwens ook nog de post van Geldnerd over bestedingsplannen. Ik vond het heel interessant, omdat, hoewel ik wel een budget heb (en mezelf daar redelijk aan weet te houden) is het waarschijnlijk een stuk makkelijker en stress-vrij als ik alle variabele kosten (zakgeld, kledingbudget, etc.) gewoon op een hoop gooi.

Ik sluit deze hak-op-tak post af met iets leuks: morgen vlieg ik (heel vroeg) naar Ibiza. Er is daar een toernooi waar ik graag naar toe wilde. Sinds het bevrijdingsweekend is, besloot ik om een dagje aan vast te plakken waardoor ik nu een soort mini-vakantie heb. Gewoon een paar daagjes vrij weinig doen. 🙂 Vandaag regel ik nog de laatste paar dingen en pak ik de laatste dingen in.

Hebben jullie ook plannen voor dit lange weekend?

Frustraties, frustraties

Soms zit het eens een maandje tegen. In maart liep ik allemaal tegen bepaalde frustraties aan.

Zo begon het al lekker met extra kosten van de ziekenverzekering (eigen risico + eigen bijdrage) en een bezoekje naar de mesoloog. Besloot ik daarnaast een vliegticket te boeken naar Ibiza (ben daar uitgenodigd om een toernooi te fluiten – de rest wordt voor mij geregeld).

Verder besloot Paypal mijn geld voor een paar weken te gijzelen (“jaaa, ligt echt aan de bank hoor!“) en kwam ik aan het einde van de maand geld te kort. Ik heb wat geld moeten terugboeken van mijn buffer om uit te komen. En dat is balen. Wat in feite is het wel spaargeld dat ik uitgeef (voor de reizen etc.), dus “in het echt” komt het niet van mijn betaalrekening af.

Dat ik dan alleen maar niet uitgekomen ben vanwege Paypal, is eigenlijk fantastisch: ik kon gewoon een grote uitgave doen zonder terug te boeken. Dat, of ik hou gewoon een goede buffer aan op mijn betaalrekening.

Wel heb ik te veel geld uitgegeven aan mijn boodschappen, terwijl dit eigenlijk niet nodig is. Dit is een puntje voor April waar ik op wil letten. Gewoon, beetje zuiniger doen met het eten wat ik heb, de vriezer leegeten, niet zomaar naar de appie/jumbo/lidl fietsen voor wat lekkers, etc.

Ach, ik ben gewoon aan het raaskallen, denk ik. De wereld vergaat echt niet omdat ik 77,- euro extra heb uitgegeven boven wat er binnenkomt.

Voor april staan er een aantal dingen gepland die geld kosten: een EHBO herhalingsles (kopje thee in de pauze), een festival (hopelijk alleen benzine kosten) een jeugdtoernooi die ik ga fluiten (benzine, eten en drinken) en Pasen.

Hobby ban

Geinspireerd door verwoede opruimpogingen, mijn te volle hobby kast/kist/doos/mand (ik heb er inderdaad meerdere) en dit artikel van Frugalwoods besloot ik om eens een hobby ban in te stellen. Oh, en als een bonus luisterde ik vandaag naar deze podcast, over jawel, een shopping ban.

Wat houdt dat in? Dat ik eindelijk al mijn projecten die ik hier los heb liggen (een gehaakte sjaal, prayer flags die ik nog moet borduren, etc. etc.) af ga maken. Dat ik geen geld meer mag uitgeven aan nieuwe spullen voordat alles (en dat is nogal een grote hoop) af is. Enige uitzondering: materialen aanschaffen als ik bezig ben om een project af te maken. Denk aan: een ritsje hier om een tas af te maken, of een aantal spijkertjes om een ander project af te maken.

Ik ben in ieder geval vandaag goed begonnen door een aantal patches op mijn kampvuurdeken te naaien en weer verder bezig te zijn met een sjaal die ik aan het haken ben.

Wat ik de laatste tijd trouwens opmerk is dat ik de afgelopen maand nog helemaal niets heb gekocht. Natuurlijk, ik ben een keertje naar de pub geweest om een rugby wedstrijd te kijken, maar helemaal niets nieuws is er in mijn kamer gekomen.

En waarom zou dat eigenlijk moeten? Ik ben juist bezig om alles te downsizen! Toen mijn dietiste voorstelde om kleinere containers te halen bij de A.ction, bekeek ik het en besloot ik dat mijn ietwat grotere containers ook voldoende zouden werken.

Hebben jullie een soortgelijke ban?

Werken met contant geld

December was een bizarre maand waar ik maar bleef uitgeven (ik heb in Januari hard gewerkt om de schade in te halen) en ik besefte dat het komt omdat ik telkens pin.

Dus besloot ik om in het nieuwe jaar met contant geld te werken in een aantal categorieën. De vaste lasten en sommige contributies (bijvoorbeeld collegegeld en de contributie van de rugbyclub) worden automatisch afgeschreven). Ook een aantal posten die ik onder controle heb (benzine) blijf ik met een pinpas werken. De categorieën waar ik wel vaak (of eigenlijk altijd) te veel uitgeef zijn bijvoorbeeld de boodschappen en mijn vrij te besteden ‘zakgeld’.

Na ongeveer anderhalve maand kan ik nu zeggen dat het mij eigenlijk prima bevalt. Elke maand pin ik een vast bedrag. Die verdeel ik over een aantal enveloppen en op elk moment kan ik zien of ik genoeg geld heb voor boodschappen, een bepaald evenement oid.

In januari ging dus op geen enkel vlak over mijn budget. Erg fijn. 🙂 Maar goed, laten we eerlijk zijn, het is, als ik financieel onafhankelijk wil zijn, dan is minder geld uitgeven sowieso goed.

Wat ik trouwens wel jammer vind, is dat ik er vandaag (bij het bekijken van mijn rekeningoverzicht) dat mijn bank plots stortingskosten berekend. Tja, dan wordt het minder interessant om geld te storten. Wat dat betreft is het misschien handiger om het contant geld ‘op te maken’ in een supermarkt tijdens de wekelijkse boodschappen.

Hoe gaan jullie om met geld? Pinnen jullie alles, betaal je contant of een mengvorm?

Snel verdiend!

Ik heb een fotocamera (gewoon een kleintje, geen dure spiegelreflexcamera) die al een tijdje lag te verstoffen op de plank omdat het geheugenkaartje er verkeerd inzat.

Oke, oke, niet een van mijn slimste momenten.

Afgelopen maandag was ik het zat en besloot ik om voorzichtig (via mail) te informeren hoeveel het zou kosten om dit te laten repareren bij de plaatselijke repairwinkel. Ik kreeg de offerte terug, dat men minimaal 40 euro onderzoekskosten zou rekenen en bij een kleine reparatie tot 85 euro gaan, voordat ze je bellen of het oke is om het te maken voor die prijs.

Ik schrok mij kapot. Ik had hoogstens een tientje, misschien twintig euro verwacht om het geheugenkaartje eruit te halen.

Dus besloot ik om te googelen of ik het misschien zelf kon doen, en of hierdoor niet mijn geheugenkaartje al verwoest was. Na vijf minuutjes zoeken, een set tweezers en een zeer behulpbare buurman/ganggenoot met meer kracht in zijn handen later, was het geheugenkaartje eruit (onbeschadigd) en kon ik de batterij opladen om het te testen.

Eind goed, al goed. Voor noppes. Weer mooi geld uitgespaard. Lang leve het internet waar alles op staat. 🙂